وَلا يُؤْخَذُ مِنْها عَدْلٌ وَلا هُمْ يُنْصَرُونَ » ؛ « 1 » از آن روز بترسيد كه كسى به جاى كسى مجازات نمىشود ، نه شفاعت پذيرفته مىشود و نه غرامت و بدلى قبول خواهد شد و آنان يارى نمىشوند . 2 . آياتى كه شفاعت را از آن خدا دانسته و آن را به ذات خدا منحصر مىداند ؛ مانند « مَالَكُمْ مِنْ دُونِهِ وَ لِىٌّ وَلا شَفِيعٌ » ؛ « 2 » براى شما ( در روز رستاخيز ) يار و شفاعت‌كننده‌اى جز خدا نيست . 3 . آياتى كه به وجود شفيعانى كه به اذن پروردگار شفاعت مىكنند صريحاً اعتراف مىكند و پذيرش شفاعت آنها را به اذن خدا محدود مىسازد ؛ مانند « مَنْ ذَا الَّذِى يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلّا بِإِذنِهِ » ؛ « 3 » كيست كه در پيشگاه خداوند بدون اذن او شفاعت كند » . ونيز مىفرمايد : « يَوْمَئِذٍ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ إِلّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَرَضِىَ لَهُ قَوْلًا » ؛ « 4 »

--> ( 1 ) . بقره ( 2 ) آيهء 48 . وقريب به همين مضمون ، آيات ديگرى در قرآن آمده است . ر . ك : بقره ( 2 ) آيه‌هاى 123 و 254 ؛ مدثر ( 74 ) آيهء 48 . ( 2 ) . سجده ( 32 ) آيهء 4 . ر . ك : انعام ( 6 ) آيهء 51 و 70 ؛ زمر ( 39 ) آيهء 44 ؛ غافر ( 40 ) آيهء 18 . ( 3 ) . بقره ( 2 ) آيهء 255 . ( 4 ) . طه ( 20 ) آيهء 109 . به اين مضمون آيات زيادى در قرآن وارد شده است ر . ك : يونس ( 10 ) آيهء 3 ؛ انبيا ( 21 ) آيهء 28 ؛ مريم ( 19 ) آيهء 87 ؛ سبأ ( 34 ) آيهء 23 ؛ زخرف ( 43 ) آيهء 86 ؛ نجم ( 53 ) آيهء 26 .